دراوداون یعنی ارزش حساب شما چقدر از بالاترین نقطه قبلی خود پایین آمده است. اگر حساب از ۱۰۰۰ دلار به ۱۲۰۰ دلار برسد و بعد تا ۱۰۸۰ دلار پایین بیاید، افت از سقف ۱۲۰ دلار یا ۱۰ درصد است؛ با اینکه هنوز نسبت به شروع، ۸۰ دلار سود دارید. پس دراوداون را با زیان نسبت به سرمایه اولیه یکی نگیرید.
دراوداون Drawdown چیست و چه تفاوتی با ضرر دارد؟
زیان یک معامله، نتیجه همان معامله است؛ دراوداون از روی مسیر ارزش حساب محاسبه می‌شود. مرجع آن، بالاترین ارزش ثبت‌شده تا همان لحظه در بازه بررسی است. هرگاه حساب از آن سقف فاصله بگیرد، افت جاری ایجاد می‌شود. رسیدن به یک سقف تازه، افت جاری را صفر می‌کند؛ اما افتی که قبلاً رخ داده از تاریخچه حذف نمی‌شود.
برای نمونه، حسابی ممکن است سال را با سود تمام کند ولی وسط سال افت بزرگی داشته باشد. نگاه‌کردن فقط به سود آخر دوره، این فشار را نشان نمی‌دهد. در این درس درصد افت را به‌صورت عدد مثبت گزارش می‌کنیم؛ اگر نرم‌افزاری افت را منفی نمایش می‌دهد، پیش از مقایسه قرارداد علامت و مبنای محاسبه را کنترل کنید.
فرمول محاسبه دراوداون با مثال ساده
افت پولی = سقف ثبت‌شده تا آن لحظه − ارزش فعلی حساب
افت درصدی = افت پولی ÷ همان سقف × ۱۰۰
در مثال شروع درس، سقف ۱۲۰۰ و ارزش فعلی ۱۰۸۰ دلار است. ابتدا ۱۰۸۰ را از ۱۲۰۰ کم می‌کنیم و به ۱۲۰ دلار می‌رسیم. سپس ۱۲۰ را بر ۱۲۰۰ تقسیم و در ۱۰۰ ضرب می‌کنیم؛ جواب ۱۰ درصد است. تقسیم بر سرمایه شروع، یعنی ۱۰۰۰ دلار، عدد ۱۲ درصد می‌دهد که مبنای دیگری دارد و افت درصدی از سقف نیست.
قبل از حساب‌کردن، مشخص کنید مسیر بالانس را می‌سنجید یا اکوییتی، داده‌ها مربوط به چه بازه‌ای هستند و هر چند وقت ثبت شده‌اند. مقایسه افت روزانه یک حساب با افت لحظه‌ای حساب دیگر منصفانه نیست. نمونه‌های پایان روز ممکن است افت داخل روز را نشان ندهند.
حداکثر دراوداون Maximum Drawdown چگونه به دست می‌آید؟
حداکثر افت، بزرگ‌ترین کاهش از یک سقف به نقطه پایین‌ترِ بعد از آن در بازه بررسی است. برای محاسبه درصدی، در هر مرحله سقف تا آن لحظه را نگه دارید، افت همان مرحله را حساب کنید و بزرگ‌ترین درصد را بردارید. پایین‌ترین نقطه باید بعد از سقف آمده باشد؛ نمی‌توان بیشترین و کمترین عدد تاریخچه را بدون توجه به ترتیب از هم کم کرد.
یک مسیر فرضی داریم: ۱۰۰۰، ۱۲۰۰، ۱۰۸۰، ۱۳۰۰، ۱۰۴۰، ۱۲۵۰ و ۱۴۰۰ دلار. افت اول از ۱۲۰۰ به ۱۰۸۰، برابر ۱۰ درصد است. افت بعدی از ۱۳۰۰ به ۱۰۴۰، برابر ۲۶۰ دلار یا ۲۰ درصد می‌شود. بنابراین حداکثر افت درصدی این نقاط ثبت‌شده ۲۰ درصد است.
وقتی حساب به ۱۲۵۰ می‌رسد، هنوز ۵۰ دلار زیر سقف ۱۳۰۰ است؛ افت جاری حدود ۳٫۸۵ درصد است. در ۱۴۰۰ دلار سقف تازه ساخته می‌شود و افت جاری صفر می‌شود؛ حداکثر افت تاریخی همان ۲۰ درصد می‌ماند. اگر بین این نقاط، اکوییتی پایین‌تری ثبت شده باشد، افت واقعی می‌تواند بزرگ‌تر از محاسبه ما باشد.
افت از سقف قبلی سنجیده می‌شود؛ رسیدن به سقف تازه، سابقه افت قبلی را پاک نمی‌کند.
تفاوت دراوداون بالانس و اکوییتی چیست؟
بالانس Balance معمولاً نتیجه معاملات بسته‌شده و عملیات حساب را نشان می‌دهد. اکوییتی Equity وضعیت حساب با احتساب سود و زیان شناور معاملات باز است؛ نحوه نمایش برخی هزینه‌ها و اعتبار را هم باید در پلتفرم بررسی کنید. برای مرور این دو، تفاوت اکوییتی و بالانس را بخوانید.
فرض کنید بالانس و اکوییتی از سقف ۱۰۰۰ دلار شروع شده‌اند. هنوز معامله را نبسته‌اید، بالانس ۱۰۰۰ است اما اکوییتی به ۸۵۰ دلار رسیده است. در این وضعیت فرضی، افت بالانس صفر و افت اکوییتی از سقف ۱۵ درصد است. اگر فقط معاملات بسته‌شده را ببینید، این افت شناور را از دست می‌دهید؛ حتی اگر قیمت بعداً برگردد و معامله سودده بسته شود.
ثبت یک بار در پایان روز یا فقط پس از خروج، جای ثبت اکوییتی داخل معامله را نمی‌گیرد. استاپ هم افت را در همه شرایط دقیقاً روی عدد برنامه‌ریزی‌شده نگه نمی‌دارد؛ شکاف قیمت، لغزش و هزینه می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. در گزارش، نوع منحنی و فاصله زمانی ثبت را حتماً بنویسید.
دراوداون مطلق، ماکسیمال و نسبی در متاتریدر
بزرگ‌ترین افت پولی و بزرگ‌ترین افت درصدی الزاماً در یک رخداد نیستند. افت از ۱۰۰۰ به ۸۰۰ دلار، ۲۰۰ دلار یا ۲۰ درصد است؛ افت بعدی از ۲۰۰۰ به ۱۷۰۰ دلار، ۳۰۰ دلار یا ۱۵ درصد است. در این نمونه، بزرگ‌ترین مبلغ ۳۰۰ دلار ولی بزرگ‌ترین درصد ۲۰ درصد است. عدد داخل پرانتزِ گزارش را بدون توجه به عنوان آن مقایسه نکنید.
در مسیر ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ و سپس ۱۰۴۰ دلار، حساب زیر سرمایه شروع نرفته است؛ پس افت مطلق نسبت به شروع می‌تواند صفر باشد، اما افت از سقف ۲۰ درصد بوده است. این تفاوت نشان می‌دهد چرا کوچک‌بودن فقط یکی از شاخص‌های گزارش، برای قضاوت کافی نیست.
برای جبران افت سرمایه چقدر سود لازم است؟
درصد زیان و درصد سود لازم برای بازگشت برابر نیستند، چون مبلغ پایه تغییر کرده است. اگر ۱۰۰۰ دلار با افت ۲۰ درصدی به ۸۰۰ دلار برسد، برای برگشتن به ۱۰۰۰ دلار به ۲۰۰ دلار سود نیاز دارید. ۲۰۰ تقسیم بر ۸۰۰ برابر ۲۵ درصد است؛ بنابراین رشد ۲۰ درصدی روی ۸۰۰ دلار کافی نیست.
سود لازم برای بازگشت، به درصد = درصد افت ÷ (۱۰۰ − درصد افت) × ۱۰۰
محاسبه ریاضی بازگشت به سقف؛ بدون جریان نقدی جدید:
این جدول زمان لازم یا احتمال جبران را پیش‌بینی نمی‌کند؛ فقط مقدار رشد موردنیاز را نشان می‌دهد. واریز پول جدید ممکن است موجودی را بالا ببرد، اما به معنی جبران زیان با عملکرد معاملاتی نیست. در افت ۱۰۰ درصدی و سرمایه صفر، بازگشت با یک درصد سود محدود تعریف نمی‌شود.
هرچه افت عمیق‌تر شود، درصد رشد لازم برای بازگشت سریع‌تر افزایش می‌یابد؛ زمان بازگشت معلوم نیست.دراوداون روزانه و کل در پراپ چه فرقی دارند؟
در تحلیل عملکرد، افت از سقف را اندازه می‌گیریم. اما در پراپ، «دراوداون مجاز» اغلب نام یک قانون قراردادی برای حد زیان است. مبنا می‌تواند ثابت، وابسته به بالانس ابتدای روز، یا متحرک با بالاترین مقدار حساب باشد. این قواعد در شرکت‌ها و طرح‌های مختلف یکسان نیستند؛ نام دراوداون به‌تنهایی فرمول را مشخص نمی‌کند.
برای مثال صرفاً آموزشی، اگر حد ثابت یک حساب ۱۰۰۰۰ دلاری برابر ۹۰۰۰ دلار باشد و معیار اکوییتی باشد، فاصله اکوییتی فعلی ۹۶۰۰ دلار تا آن حد، ۶۰۰ دلار است. اگر قرارداد رسیدن به مرز را نقض بداند، لمس همان عدد هم مهم است؛ اگر پایین‌تررفتن را معیار بگذارد، تعریف متفاوت می‌شود. هیچ‌یک را بدون خواندن متن طرح به همه پراپ‌ها تعمیم ندهید.
پیش از معامله، چهار چیز را کنترل کنید: معیار بالانس یا اکوییتی، ساعت و منطقه زمانی بازنشانی روز، شمول کمیسیون و سواپ، و ثابت یا متحرک‌بودن کف مجاز. در حد متحرک یا Trailing، با بالارفتن مرجع، کف مجاز هم ممکن است بالا بیاید؛ اما زمان حرکت، توقف آن و اثر برداشت تابع قرارداد است.
دراوداون خوب یا مجاز چند درصد است؟
یک درصد مناسب برای همه حساب‌ها و روش‌ها وجود ندارد. تحمل زیان، محدودیت قرارداد، مبلغ ریسک، تعداد موقعیت‌های هم‌زمان و کیفیت داده باید مشخص باشند. پایین‌بودن افت یک تست کوتاه، لزوماً به معنی کم‌ریسک‌بودن روش نیست؛ شاید دوره‌های دشوار یا زیان‌های شناور ثبت نشده‌اند.
حداکثر افت گذشته هم سقف تضمینی آینده نیست. افت بعدی می‌تواند بیشتر یا طولانی‌تر باشد؛ خصوصاً اگر شرایط بازار، هزینه یا اجرای شما تغییر کند. نتیجه را کنار بازده خالص و مدت افت ببینید. سود بیشتر با افت بسیار عمیق، الزاماً گزینه مناسب‌تری از سود کمتر با ریسک قابل‌تحمل نیست.
مدت دراوداون و زمان بازگشت به سقف
عمق افت و مدت زیر سقف ماندن، دو چیز متفاوت‌اند. برای گزارش روشن، سه زمان را نگه دارید: تاریخ سقف، تاریخ کف و تاریخ بازگشت به همان سقف یا بالاتر. فاصله سقف تا کف، مدت شکل‌گیری افت و فاصله سقف تا بازیابی، کل دوره زیر سقف است. اگر بازیابی هنوز رخ نداده، بنویسید دوره باز است.
دو روش ممکن است هر دو حداکثر افت ۱۰ درصدی داشته باشند، اما یکی سریع‌تر و دیگری پس از زمانی طولانی به سقف برگردد. درصد به‌تنهایی این تفاوت را نشان نمی‌دهد. با این حال از یک بازیابی سریع گذشته هم نمی‌توان زمان بازگشت بعدی را پیش‌بینی کرد.
محاسبه دراوداون در اکسل؛ ثبت سقف و افت هر مرحله
زمان‌ها را به ترتیب در ستون A و ارزش حساب را در ستون B بگذارید؛ ردیف اول، عنوان و B2 اولین مقدار مثبت حساب است. در C2 سقف تا همان ردیف و در D2 افت درصدی را حساب کنید. هر دو فرمول را به ردیف‌های بعد بکشید. پیش از محاسبه، داده خالی، تکراری و ترتیب زمانی را کنترل کنید.
قالب D را Percentage بگذارید و برای حداکثر افت درصدی، MAX همان ستون را بگیرید؛ خروجی فرمول را دوباره در ۱۰۰ ضرب نکنید. برای افت پولی، از C2 مقدار B2 را کم کنید و بیشترین مقدار ستون حاصل را جدا بیابید. در بعضی تنظیمات اکسل، جداکننده آرگومان نقطه‌ویرگول است.
این روش، بیشترین افت نقاطی را که ثبت کرده‌اید می‌دهد؛ افت لحظه‌ای ثبت‌نشده را کشف نمی‌کند. پس از واریز یا برداشت، منحنی خام پولی می‌تواند تصویر گمراه‌کننده‌ای بسازد. جریان‌های نقدی را جدا ثبت و برای مقایسه عملکرد از مسیر تعدیل‌شده با روش مشخص استفاده کنید؛ صرفاً برداشت را زیان استراتژی یا واریز را سود معرفی نکنید.
چطور افت سرمایه را کنترل کنیم؟
پیش از ورود، مبلغ ریسک را مشخص و حجم را متناسب با فاصله استاپ انتخاب کنید؛ محاسبه حجم معامله با درصد ریسک این ارتباط را توضیح می‌دهد. مجموع ریسک موقعیت‌های هم‌زمان را هم ببینید؛ چند معامله با مواجهه مشترک ممکن است هم‌زمان آسیب ببینند. بعد از زیان، حجم را برای جبران سریع افزایش ندهید.
اثر اندازه ریسک را می‌توان با یک مثال دید: با فرض ده باخت کامل متوالی، بدون هزینه و ریسک یک درصد از موجودی جاری در هر معامله، افت حدود ۹٫۵۶ درصد می‌شود؛ با ریسک پنج درصد، افت حدود ۴۰٫۱۳ درصد است. این محاسبه، احتمال رخداد ده باخت را نمی‌گوید و فرض می‌کند همه خروج‌ها دقیقاً طبق مدل اجرا شوند.
برای افت غیرعادی، توقف و بازبینی از پیش تعریف‌شده داشته باشید. داده و خطاهای اجرا را بررسی کنید و تا روشن‌شدن علت، ریسک تازه را با تصمیم احساسی اضافه نکنید. برای راهکارهای مفصل‌تر، راهنمای بازسازی حساب پس از ضرر را بخوانید؛ این درس بر اندازه‌گیری افت متمرکز است.
سؤالات متداول دراوداون
آیا حساب سودده هم دراوداون دارد؟
بله. حسابی که از ۱۰۰۰ به ۱۳۰۰ و بعد به ۱۰۴۰ دلار رسیده، نسبت به شروع چهار درصد سود دارد اما از سقف ۲۰ درصد افت کرده است.
با بستن معامله، دراوداون از بین می‌رود؟
بستن معامله، سود یا زیان شناور را تثبیت می‌کند؛ سابقه افت را پاک نمی‌کند. برای صفرشدن افت جاری، مسیر مورد بررسی باید به سقف مرجع برسد؛ حداکثر افت گذشته همچنان باقی است.
دراوداون همان کال مارجین است؟
خیر. دراوداون افت از مرجع سرمایه است؛ کال مارجین و استاپ‌اوت به وضعیت مارجین و قواعد حساب مربوط‌اند. درصد افت به‌تنهایی نمی‌گوید حساب چه زمانی با محدودیت مارجین روبه‌رو می‌شود.
تمرین پایان درس
یک بازه مشخص از حساب آزمایشی را انتخاب کنید. نوع داده و فاصله ثبت را بنویسید، سقف هر مرحله و افت جاری را حساب کنید و بیشترین افت پولی و درصدی را جدا گزارش دهید. تاریخ سقف، کف و بازیابی را هم ثبت کنید. در پایان بپرسید: آیا افت شناور یا جریان نقدی‌ای وجود داشته که گزارش ساده من آن را درست نشان ندهد؟
